🇬🇧 Wielka Brytania

Trzy leki z konopi mają brytyjskie pozwolenie na dopuszczenie do obrotu: Sativex (nabiksimols) w aerozolu na błonę śluzową jamy ustnej, Epidyolex (kannabidiol) w roztworze doustnym oraz Nabilone w kapsułkach. Wszystko inne, co pacjent może realnie dostać na receptę — susz, oleje, kapsułki, pastylki — to nierejestrowany „special”, a nie zarejestrowany lek.

Leczenie nierejestrowanym lekiem z konopi może ci rozpocząć wyłącznie lekarz wpisany do GMC Specialist Register. Lekarz rodzinny (GP) nie może go zainicjować, a w praktyce prawie żaden specjalista NHS tego nie robi — przepisują lekarze konsultanci pracujący w prywatnych klinikach.

Tak — specjalista może zgodnie z prawem ocenić cię i rozpocząć leczenie nierejestrowanym lekiem z konopi przez wideo, i tak działa większość brytyjskich klinik. Nic w przepisach o substancjach kontrolowanych nie wymaga wizyty osobistej.

Praktycznie żadna. NHSBSA potwierdziła w 2026 r., że między 1 listopada 2018 r. a 31 grudnia 2025 r. nierejestrowany produkt na bazie konopi w ramach ambulatoryjnej opieki NHS w Anglii przepisano łącznie mniej niż pięciu osobom. Załóż, że za wszystko zapłacisz z własnej kieszeni.

Obowiązuje limit 2 mikrogramów THC na litr krwi, który każdy regularnie leczony pacjent przekroczy, ale section 5A(3) Road Traffic Act 1988 daje ci ustawową obronę medyczną, jeśli lek został ci przepisany i przyjmujesz go dokładnie według zaleceń. Nadal możesz najpierw zostać zatrzymany i oskarżony, a obrona nie chroni w ogóle, jeśli twoja zdolność do prowadzenia jest faktycznie ograniczona.

Aby wyjechać z Wielkiej Brytanii, nie potrzebujesz licencji Home Office — musisz móc udowodnić, że lek jest twój, i, co znacznie ważniejsze, sprawdzić, czy kraj docelowy w ogóle na niego pozwala, bo brytyjska recepta nie daje ci za granicą żadnych praw. Przy wjeździe do Wielkiej Brytanii osoby niebędące rezydentami mogą mieć przy sobie zapas legalnie przepisanego leku z Schedule 2–4 na maksymalnie 3 miesiące, z pismem od lekarza.

Osoba przyjezdna może zostać przyjęta i otrzymać prywatną receptę od brytyjskiego lekarza z Rejestru Specjalistów — prawo nie stawia warunku miejsca zamieszkania — ale recepta z jakiegokolwiek innego kraju nie może być zrealizowana w Wielkiej Brytanii, bo CBPM są środkami kontrolowanymi z Wykazu 2. Można przywieźć zapas własnego przepisanego leku z konopi na maksymalnie trzy miesiące z pismem od lekarza przepisującego; większa ilość wymaga osobistej licencji Home Office.

1. Nierezydenci: reg. 16A MoDR 2001 uzależnia wydanie leku wyłącznie od recepty lekarza z Rejestru Specjalistów; dla recepty prywatnej nie ma warunku miejsca zamieszkania, numeru NHS ani obywatelstwa (leczenie w NHS podlega osobno zasadom uprawnień do NHS). Żadna oficjalna strona nie odnosi się do pacjentów-nierezydentów leczonych konopiami („nie opublikowano”). 2. Recepty zagraniczne: Human Medicines Regulations 2012 (rozporządzenie o lekach dla ludzi) reg. 214(6): „Pracownik ochrony zdrowia z kraju zatwierdzonego jest właściwym praktykiem w odniesieniu do każdego leku na receptę innego niż produkt objęty specjalną receptą lekarską”, a reg. 213(3): „każda substancja lub produkt aktualnie wymieniony w Wykazie 1, 2 lub 3 Misuse of Drugs Regulations 2001 … jest uznany za produkt objęty specjalną receptą lekarską”. CBPM należą do Wykazu 2, więc recepta na konopie z EOG/Szwajcarii (ani żadna inna zagraniczna) nie może być realizowana w Wielkiej Brytanii; recepty z krajów poza listą krajów zatwierdzonych nie są uznawane dla żadnego leku na receptę (POM). 3. Przywóz leku: GOV.UK — „Możesz przywieźć zapas swojego leku na maksymalnie 3 miesiące”; „zapas na maksymalnie 3 miesiące jakichkolwiek środków z Wykazów 2–4 (część I) w postaci produktu leczniczego, które zostały legalnie przepisane w kraju stałego pobytu” można przewozić bez licencji, w bagażu podręcznym, z pismem zawierającym imię i nazwisko, daty podróży, leki z ilościami, dawkami i mocą oraz podpis i dane rejestracyjne lekarza przepisującego; dłuższe pobyty/większe ilości wymagają osobistej licencji importowej/eksportowej z Home Office Drugs and Firearms Licensing Unit (wniosek około miesiąc wcześniej); „Nie możesz wwieźć środków z Wykazu 1 do Wielkiej Brytanii bez licencji” — konopie niebędące CBPM (np. produkt nieprzepisany jako lek) należą do Wykazu 1. Wielka Brytania jest poza strefą Schengen, więc zaświadczenie z art. 75 nie jest brytyjskim instrumentem (jest nim pismo), choć posiadanie go nie szkodzi. 4. Zagraniczna recepta telemedyczna: nie może być realizowana (zob. pkt 2); brytyjskie konsultacje online/wideo z lekarzem z Rejestru Specjalistów są legalne i to w ten sposób wystawia się większość recept prywatnych.

Źródło: The Human Medicines Regulations 2012, regulation 214 (appropriate practitioners; approved country health professionals) — legislation.gov.uk · odczytano 27 września 2026

Nie znaleziono nic w toku. Zbiór GOV.UK o konopiach medycznych (ostatnia aktualizacja 15 lipca 2026 r.) nie wymienia nowych przepisów, a rozporządzenie z 2001 r. w wersji na wrzesień 2026 r. pozostawia reg. 16A bez zmian od 2018 r.

Zbiór GOV.UK „Medicinal cannabis: information and resources” (zaktualizowany 15 lipca 2026 r.) zawiera dokumenty o zmianie klasyfikacji z 2018 r. oraz wytyczne z 29 stycznia 2025 r. „Supply unlicensed medicinal products (specials)” i nic, co zapowiadałoby zmianę prawa. Na legislation.gov.uk tekst MoDR 2001 jest zaktualizowany na 19 września 2026 r.: reg. 15 (wymogi dotyczące recept na środki z Wykazów 2/3) zawiera zmiany do 2025 r., ale reg. 16A (CBPM) nadal ma wersję z 1 listopada 2018 r. Strona NHS England stwierdza, że rząd „nie ma zamiaru legalizować używania konopi do celów rekreacyjnych (niemedycznych)”. Na otwartych oficjalnych stronach nie znaleziono żadnych konsultacji dotyczących przepisywania CBPM, telemedycyny ani klasyfikacji.

Źródło: GOV.UK — Medicinal cannabis: information and resources (collection) · odczytano 27 września 2026