Przepisać może tylko czeski specjalista, a recepta musi być czeską e-receptą oznaczoną jako substancja silnie uzależniająca, więc recepty z innego kraju nie można tu zrealizować, a osoba przyjezdna musiałaby być leczona przez czeskiego specjalistę z listy. Podróż z własnym lekiem wymaga zaświadczenia z art. 75 Konwencji z Schengen (do 30 dni); czeskich zasad dla osób przyjezdnych spoza Schengen nie znaleziono na oficjalnych stronach.
1. Nierezydenci: SÚKL nie stawia warunku obywatelstwa ani miejsca zamieszkania, ale recepta musi być eRecept z oznaczeniem „vysoce návyková látka”, wystawiona przez lekarza wymienionej specjalizacji; sposób identyfikacji w eRecept pacjenta bez czeskiego numeru osobowego (rodné číslo)/numeru ubezpieczenia opisany jest w FAQ na epreskripce.gov.cz, którego nie udało się wyrenderować (tutaj „nie opublikowano”). 2. Recepty z innego państwa UE: uznawanie na podstawie art. 11 ust. 1 dyrektywy 2011/24/UE obowiązuje w Czechach przez § 80 zákon č. 378/2007 Sb. (ustawa o lekach), ale art. 11 ust. 6 pozwala wyłączyć „produkty lecznicze objęte specjalną receptą lekarską”; czeskie recepty na konopie należą do tej kategorii (e-recepta oznaczona jako substancja silnie uzależniająca; formularze z niebieskim paskiem w szpitalach), więc zagraniczne recepty na konopie nie są w praktyce realizowane — tekstu § 80 nie udało się otworzyć (e-Sbírka wymaga JavaScript), więc dokładne brzmienie wyłączenia nie jest zweryfikowane. Transgraniczny eRecept (epreskripce.gov.cz) wymienia obecnie e-recepty z Estonią, Finlandią, Cyprem, Łotwą, Litwą, Polską, Austrią, Grecją, Hiszpanią (w obu kierunkach) oraz Chorwacją i Portugalią (w jednym kierunku) — lista wyłączeń dla tej usługi nie była widoczna. 3. Przywóz leku: zaświadczenie z art. 75 Konwencji z Schengen na maksymalnie 30 dni dotyczy mieszkańców strefy Schengen wjeżdżających do Czech; lista formularzy Ministerstwa Zdrowia (formularze według vyhláška 53/2014 Sb.) nie zawiera zaświadczenia dla podróżujących i nie znaleziono strony MZ o przywozie na użytek osobisty, więc czeski organ wydający oraz zasady dla osób spoza Schengen i limity ilości są „nie opublikowane” na otwartych stronach. 4. Zagraniczne recepty telemedyczne: nie mogą być realizowane (zob. pkt 2).
Źródło: Directive 2011/24/EU on patients' rights in cross-border healthcare, Article 11 (EUR-Lex) · odczytano 27 września 2026